شناخت و اندازه گیری در حسابداری

شناخت و اندازه گیری در حسابداری

شناخت:

منظور از شناخت در مفاهیم نظری حسابداری، مشخص کردن عنوان و مبلغ پولی یک عنصر و احتساب آن مبلغ در جمع اقلام صورتهای مالی است.

درواقع مقصود از شناخت این نیست که یک قلم حتی در یادداشتهای توضیحی همراه صورتهای مالی افشا شود، بلکه آن قلم باید در جمع اقلام یکی از صورتهای مالی اساسی، منظور گردد و افشا در یادداشتها نمی تواند جایگزین مناسبی برای خودداری از شناخت عناصری باشد که معیارهای شناخت در مورد آنها صدق میکند.

 

نکته: هرقلمی که در یکی از تعاریف عناصر صورتهای مالی نگنجد نبایستی در صورتهای مالی منعکس شود. این امر بدان معنا نیست که چون یک قلم در یکی از تعاریف عناصر صورتهای مالی می گنجد، پس در صورتهای مالی مورد شناخت قرار خواهد گرفت.

نکته:بعضی از رویدادها غیر قابل تبدیل به پول هستند که می بایست در یادداشتهای توضیحی همراه افشا شوند. مانند بدهیهای احتمالی

 

مراحل شناخت

شناخت داراییها و بدهیها در سه مرحله انجام می شود:

الف- شناخت اولیه ،یعنی ثبت یک قلم برای اولین بار به منظور انعکاس در صورتهای مالی.

ب- تجدید اندازه گیری بعدی، یعنی تغییر مبلغ پولی قلمی که قبالً ثبت و شناسایی شده است.

ج -قطع شناخت، یعنی حذف یک قلم که قبالً شناسایی شده، از صورتهای مالی.

 

این مطلب را از دست ندهید!
نحوه تحریر دفاتر قانونی

شناخت درآمد و هزینه اغلب درنتیجه شناخت داراییها و بدهیها و تغییرات در آنها صورت میگیرد. لکن برای شناخت درآمد و هزینه، ملاحظات دیگری نیز باید مدنظر قرارگیرد که در ادامه به آنها پرداخته خواهد شد.

 

اندازه گیری:

شناخت متضمن مشخص کردن عنوان و مبلغ پولی یک عنصر و احتساب آن مبلغ در جمع اقلام صورتهای مالی است . این فصول از مفاهیم نظری گزارشگری مالی به اندازه گیری این مبلغ پولی می پردازد.

 

نظامهای اندازه گیری

نظامهای اندازه گیری گوناگونی وجود دارد که میتوان آنها را در حسابداری بکار گرفت. مهمترین ویژگی متمایز کننده آنها از یکدیگر، اتکا بر بهای تمام شده تاریخی یا ارزش جاری است.

جهت تبیین اصول اندازه گیری، تمرکز براین وجه تمایز مفید است و لذا بحث آتی در قالب بهای تمام شده تاریخی و ارزش جاری ارائه میشود. سایر نظامهای اندازه گیری را میتوان به عنوان گونه های دیگری در چارچوب دو طبقه کلی فوق الذکر مورد بحث قرار داد.

مطالعه بیشتر